Rekenblog2021-10-07T11:49:46+02:00

Rekenblog

Webinar 12 december 2022

Rekenproblemen en dyscalculie, hoe helpen we deze kinderen?

Lang niet alle kinderen gaat het leren rekenen makkelijk af. In iedere klas zitten kinderen die bij het leren rekenen meer ondersteuning nodig hebben dan de meeste van hun klasgenoten.

Maar met wat voor hulp op school zijn deze kinderen dan geholpen? En wat kun je als ouder doen wanneer je ziet dat jouw kind moeite met rekenen heeft? En hier onzeker of faalangstig van wordt? Soms is er een vermoeden van dyscalculie. Wat mag je dan voor stappen verwachten van de school?

Op deze vragen en nog vele andere geven Marisca Milikowski en Marije van Oostendorp antwoord tijdens dit webinar georganiseerd door Oudervereniging Balans.

Wilt u het webinar bijwonen? Ga naar: balansdigitaal.nl

By |22 november 2022|

Met opgeheven hoofd naar school

Nova zit in groep 7 en  heeft bij de Rekencentrale een dyscalculie onderzoek laten doen. Haar moeder beschrijft hieronder hoe belangrijk het onderzoek voor Nova is.

Nova was een meisje met veel onzekerheden waaronder het rekenen. Al vanuit groep 3 was zichtbaar dat ze het inzicht voor rekenen niet had. Keer op keer brachten we aan bod dat ze wellicht erfelijk belast is met dyscalculie maar steeds opnieuw gaven ze op school aan dat het te vroeg was en we moesten afwachten. We werden steeds afgeschrikt met hoge kosten en liepen steeds tegen een muur. Met de tijd had Nova steeds vaker het idee en sprak ook uit dat ze dom was en wilde geen rekenen meer doen. Altijd was er door onzekerheid en twijfel ruzie als er rekenen gemaakt moest worden.

Ze vond zichzelf dom en zag alle goede kanten van zichzelf niet meer. Het enige dat telde was rekenen. Haar super goede geheugen haar oog voor detail en haar enorm grote gevoel voor rechtvaardigheid zag ze niet meer.

Toen we uiteindelijk besloten buiten school om het onderzoek te laten doen sprong ze een gat in de lucht. Ze was zo blij. Na het onderzoek vertelde ze enthousiast over de 15 woorden die ze zo wist op te noemen. Ze straalde van oor tot oor. Ze had het fijn gevonden bij jullie tijdens het onderzoek.

Toen kwam daar de uitslag je zag een enorme last van haar schouders vallen. Ik heb nog nooit iemand zo blij gezien met deze stempel. Alles viel op zijn plek voor haar. Ze kon dingen loslaten en op een andere manier naar zichzelf kijken en accepteren dat ze niet goed kan rekenen maar toch heel slim is. De focus op wat niet lukt is verdwenen. De rust is terug. En dat is voor Nova fantastisch maar ook voor ons. Nu kunnen we in het nieuwe schooljaar fris starten met de nieuwe manier van rekenen en kan ze met een opgeheven hoofd naar school.

By |7 oktober 2021|

Tom Braams wraakt dyslexieprotocol en slecht leesonderwijs

Tom Braams, onderwijspsycholoog en dyslexiespecialist, snijdt in een interview met Balans twee belangrijke kwesties aan. Balans magazine 03-2021-Interview Tom.

De eerste kwestie is de stoornisbureaucratie. De vergoede zorg bij dyslexie wordt door protocollen ingesnoerd. Wil een kind recht hebben op vergoede diagnostiek en behandeling, dan moet er sprake zijn van Ernstige Enkelvoudige Dyslexie. Dat betekent dat er geen andere problemen in het spel mogen zijn. En als ze al bestaan moeten ze buiten beeld worden gehouden. Er mag geen diagnostische aandacht aan worden besteed, en ook geen hulp.

Daarmee doe je kinderen tekort, zegt Tom. Je moet als hulpverlener al datgene kunnen bieden wat nodig is om het kind weer aan het leren te krijgen. Grond onder de voeten, voelbare vooruitgang. Het kind moet zich weer goed gaan voelen in de klas en thuis. De huidige regeling staat dat niet toe en dat is slecht.

Ik ben het helemaal met Tom eens en wil er nog wat aan toe voegen. Voor onderzoek en hulp bij dyscalculie is er helemaal geen vergoedingsregeling. Het is verbazend maar waar. Als scholen doorverwijzen, omdat ze aanwijzingen zien voor dyscalculie, vertellen ze er meestal bij dat de ouders de kosten moeten betalen. Sommige ouders kunnen die kosten opbrengen, anderen kunnen het niet. Gelukkig is er af en toe een school die zijn verantwoordelijkheid neemt en geld weet te vinden voor diagnostiek. Maar regel is dat niet. Datzelfde geldt voor de behandeling. Gespecialiseerde hulp bij dyscalculie wordt nergens vergoed. Dat is een misstand.

De tweede kwestie die Tom aansnijdt is die van het dalende niveau van ons onderwijs. Als er niet goed wordt lesgegeven vallen steeds meer kinderen uit de boot. Die krijgen nu misschien de diagnose dyslexie, terwijl ze bij goed onderwijs op de rails hadden kunnen blijven.  Tom Braams verwijst naar een groot onderzoek van leesspecialist Kees Vernooy in Enschede. Bij goed leesonderwijs heeft 98% van de leerlingen bij het verlaten van de basisschool minimaal AVI-9 niveau. “Maar dat is nu bijna nergens het geval.”

Voor de zwak lezende leerlingen is deze situatie in het onderwijs een drama. Tom Braams stelt het als volgt.

“Op het moment dat die kinderen goede instructie nodig hebben staan er docenten voor de klas die zelf onvoldoende vaardigheden hebben om die kinderen te helpen. Met het gevolg dat veel kinderen buiten de boot vallen en met een te laag lees- en schrijfniveau naar het voortgezet onderwijs moeten. Ik vind het schadelijk en schandelijk dat er dan wordt gezegd dat het aan het kind ligt.”

Zo is het.

Tom Braams heeft 35 jaar ervaring met de diagnostiek en behandeling van dyslexie. Hij heeft er veel over geschreven, waaronder het recente Handboek Dyslexie. Zie zijn website https://de-onderwijspsycholoog.nl/.Tom en ik hebben samen een boek over de miserabele achteruitgang van het rekenonderwijs samengesteld. Het heet De Gelukkige Rekenklas en is net als de andere boeken van Tom en van mij bij uitgeverij Boom verschenen. https://www.boomtestonderwijs.nl/product/100-43_De-gelukkige-rekenklas

 

 

By |19 juli 2021|
Ga naar de bovenkant